O LIBRO EU SEGUE VIVO

O proxecto da creación dun libro sobre nós mesmos segue vivo e avanzando co tempo. Son varias as actividades que foron xurdindo durante este último mes respeto ao noso corpo.

Por un lado xogamos coa nosa cara, as pintamos, as cambiamos, a dibuxamos pero unha das propostas que máis nos motivou foi facer un pequeno puzzle coa nosa foto. Foi un obxetivo algo complexo e non todos poidemos rematalo satisfactoriamente pero entón xurdiu o compañerismo e, entre uns e outros, todos rematamos a actividade. Mirade que chula e divertida foi a actividade.

(Algunhas das fotos foron feitas polos nenos xa que eles tamén querían axudarme coa miña parte do traballo)

Outra actividade foi a de medirnos. Como era algo máis complexo do que pensamos tivemos unha conversa previa de que era eso de medir, para que servía unha cinta métrica... Probamos a medir moitas cousas (a mesa, o encerado, o espello...). Despois de practicar un bo rato estabamos preparados para medirnos cada un.

...COMEZAMOS UN NOVO

Comezamos un novo trimestre e con el chegamos a outra estación; polo que este días estivemos a coñecer algo máis do inverno e, por mor das características climatolóxicas que vivimos nas vacacións, moitos dos nenos e nenas estiveron en contacto coa neve no comezo de xaneiro.

Como non podía ser menos á nosa árbore da aula tamén lle puxemos algo de neve ao mesmo tempo que comezabamos o novo calendario do mes.

Co comezo deste trimestre as cousas pouco a pouco vanse complicando. As nosas mascotas da aula cambiaron a cada neno e nena de sitio (seguramente para potenciar que nos coñezamos entre todos un pouco máis) sendo todo un acontecemento no noso pequeno acuario. Ademáis tamén quitaron todas as fotos que tiñamos nas mesas polo que non podemos saber cal é o noso sitio se non é polo nome... Temos que esforzarnos máis por intentar descifrar e recoñecer o noso nome neste novo trimestre. Esta é a nova disposición dos grupos.

Este foi o motivo polo que comezamos a traballar, entre outras cousas, o noso nome de maneira máis profunda e máis motivados. O primeiro que nos chamou a atención é que non todos os nomes son iguais, algúns son moito máis longos e outros máis curtos. Así que esta foi unha das primeiras actividades que propuxemos a profe Lidia e máis eu para facer todos xuntos.

Durante a mesma non todos estivemos de acordo coa elección de cada un, xa que tampouco tiñamos moitas estratexias para decidir (medida, número de letras) pero polo momento foi aceptada a decisión persoal como válida.

Ensínovos cal foi o proceso desta actividade.

Esta mesma clasificación (longo-curto) é a que usamos para axudarnos a recoñecer os nosos nomes para poñer nos paneis dos recantos de xogo. Pouco a pouco comezamos a diferencialos aínda que necesitamos algunha axuda polo momento.

Para rematar propóñovos un xogo coa familia. Poño a vosa disposición un frigorífico para que xogedes cos nenos e nenas a poñer o seu nome cos imáns das letras. Espero que vos divertades con este pequeno xogo pero sobre todo que os "peixiños" se sintan importantes durante un anaco mentres estean aprendendo.